Wille zakopiańskie

Wille zakopiańskie

W polskich Tatrach warto czasem zejść ze szlaków i udać się do podhalańskich miejscowości, by zobaczyć, co ciekawego oferują. Oprócz miejsc oczywistej rozrywki, takich jak wszelkiego rodzaju parki linowe, termy, tory saneczkowe, jest tu też mnóstwo zabytków. W czasie spaceru po Zakopanem na pewno warto przystanąć na chwilę nad architekturą miejscowości a konkretnie – nad tutejszymi willami.

Oto kilka najciekawszych zakopiańskich perełek.

Willa Limba

Willa Limba została wybudowana na początku XX wieku dla Jadwigi Szmidt i jej męża Józefa Roja Bukowiana. Willa leży na brzegu potoku Młyniska. Jej mury gościły takie znane osobistości, jak np. Mieczysława Karłowicza, czy też Karola Szymanowskiego. Ten ostatni skomponował w niej m.in. Mazurki i balet „Harnasie”. Willę możemy podziwiać, spacerując w Zakopanem ulicą Ogrodową.

Willa Krzemień

Nieco młodszą, bo  wybudowaną pod koniec XIX wieku, jest willa „Krzemień”. Budowniczym willi był Wiktor Erard-Ciechomski. O jej położeniu, zaledwie kilkadziesiąt metrów od Chramcówki, zadecydowało to, że pod koniec XIX wieku była to jedna z najbardziej reprezentacyjnych ulic Zakopanego.

Willa Cicha

Piękną reprezentantką stylu zakopiańskiego jest Willa Cicha. Została wzniesiona w 1880 roku z pozostałości chałupy rodziny Gąsieniców-Sobczaków. Na początku stanowiła pensjonat, nazywany „Sobczakówką”. Jej mury gościły znamienitych poetów – Edwarda Odyńca, Jana Kasprowicza, Adama Chmielowskiego (późniejszy Brat Albert) a także Marię Skłodowska-Curie. Pomieszkiwał tutaj również Stefan Żeromski.

Od kilku pokoleń Willa Cicha związana jest z rodziną Kłosowskich. To oni zajmowali się wykończeniem i rozbudową tego miejsca. Jeden z jej członków sprowadzał do Zakopanego i aklimatyzował tu różne gatunki kwiatów. To dzięki niemu możemy dzisiaj, przy ul. Kościeliskiej, przy której stoi Willa Cicha, podziwiać kolorowe kobierce.

Willa Witkiewiczówka

Zakopane nie miałoby swojego niepowtarzalnego klimatu, gdyby nie Witkiewiczówka – prekursorka stylu zakopiańskiego. Wybudowana na początku XX wieku na Antałówce willa do dzisiaj zachwyca różnorodnością ornamentów i architektonicznym rozmachem. W latach 30. XX wieku mieszkał tu i miał swoją pracownię malarską Witkacy. Prowadzeniem willi zajmowała się jego siostra. Przez szereg lat Witkiewiczówka przechodziła z rąk do rąk. Dzisiaj jest prywatnym pensjonatem, który poddano w 2001 roku generalnemu remontowi. Co więcej – po renowacji, pensjonat otrzymał od generalnego konserwatora zabytków dyplom za „wzorowo wykonane prace remontowo-konserwtorskie”.

Jadwiniówka

Innym, ciekawym przejawem zakopiańskiej architektury jest Willa Jadwiniówka, stojąca przy ul. Zamoyskiego. Powstała w 1886 roku dla córki Tytusa Chałubińskiego, Jadwigi Surzyckiej. Ten zbudowany w stylu tyrolskim dom, zwany jest także niekiedy Domem pod Bocianami (ze względu na wyrzeźbione w drewnie „na szczęście” bociany). Przez wiele lat w Jadwiniówce mieszkała prawnuczka Tytusa Chałubińskiego, Jadwiga Mogilnicka z mężem Henrykiem, który był znanym taternikiem, alpinistą i polarnikiem.

Willa pod Jedlami

Wszystkie te wille jednak przyćmiewa swoją urodą Willa pod Jedlami. Jest to najpiękniejszy i największy dom w stylu zakopiańskim, który zaprojektował Witkiewicz. Wysoka, nawet 4-metrowa, podmurówka nadaje mu wygląd zamku. Zdecydowanie rzucającymi się w oczy elementami są: galeria półkoliście zakończonych okien oraz duża, odkryta weranda (przyłap). Dosyć dobrze zachowane są również wnętrza. Ze względu na opiekę konserwatorską willę można zwiedzać tylko z zewnątrz. Również otoczenie domu przedstawia się bardzo malowniczo. Nazwa willi pochodzi od rosnących dawniej w zachodniej części ogrodu wielkich jodeł. Obecnie dom okalają ponad stuletnie limby, cisy, modrzewie i największa w Zakopanem lipa. W pobliżu znajduje się także wybudowana na wzór kościelnej dzwonnicy studnia i niewielki Domek pod Jasieniami, pełniący rolę stróżówki. W tym ostatnim mieszkali twórcy Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej – Zofia i Witold Paryscy.

Kalendarz imprez « »