Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich im. Ludwika Zajsznera

Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich im. Ludwika Zajsznera

Jest to jedno z pierwszych tatrzańskich schronisk po polskiej stronie. Leży na północno-zachodnim brzegu Małego Stawu. Pierwszy budynek jeszcze w XIX wieku, bo w 1876 roku. Wraz ze wzrostem ruchu turystycznego schronisko stało się za małe. Inicjatywę jego rozbudowy podjęło w 1898 roku Towarzystwo Tatrzańskie. Kolejna rozbudowa przypadła dopiero na lata 20. XX wieku. Wówczas to wzniesiono budynek, który był w stanie pomieścić już 60 osób.

W latach wojny budynek stał zamknięty i niestety – nie doczekał wznowienia ruchu turystycznego, bo spłonął w 1945 roku. Nowe schronisko wybudowało małżeństwo Krzeptowskich . Stojący u stóp Wyżnej Kopy budynek był w stanie pomieścić jedynie 20 osób. Trzy lata później Towarzystwo Tatrzańskie rozpoczęło budowę schroniska na północnym brzegu Przedniego Stawu. Jego budowa dobiegła końca w 1953 roku i służy ono wędrowcom aż do dzisiaj.

Granitowy budynek, kryty drewniana dachówką i zaplanowany na przyjęcie 67 gości, w rzeczywistości może pomieścić dwa razy tyle osób. W praktyce wygląda to bardzo zabawnie, bo zdarza się, że nie ma gdzie postawić nogi – turyści oblegają podłogę, półki na plecaki a nawet… werandę przed schroniskiem.

Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów jest najwyżej położonym schroniskiem w polskich Tatrach. Oprócz stylowego wyglądu stanowi ono doskonałą bazę wypadową na najpiękniejsze tatrzańskie szlaki – m.in. na Orlą Perć, Rysy, czy też nad Morskie Oko.

Specjalnością schroniskowej kuchni jest szarlotka. W budynku funkcjonuje wypożyczalnia sprzętu, książek i filmów o tematyce górskiej.

W schronisku znajdziemy 2-, 4-, 6-, 7-, 8- i 10-osobowe pokoje.  W cenie noclegu dostaniemy koc. Komplet pościeli i ręcznik są płatne dodatkowo.

Warto przyjechać tu zwłaszcza jesienią, kiedy bliskość krystalicznie czystych stawów tworzy niesamowity klimat tego miejsca.

Kalendarz imprez « »