Pustelnia św. Brata Alberta

Pustelnia św. Brata Alberta

Wędrując prze Kalatówki nie sposób nie dostrzec niewielkiej pustelni, wkomponowanej w krajobraz tych terenów. Drewniana chatka ma swoją historię, dla której warto spędzić tu parę chwil.

Pustelnię św. Brata Alberta z Kaplicą Świętego Krzyża zaczęto wznosić pod koniec XIX wieku. Wieść głosi, że w projekcie budynku pomagał sam Stanisław Witkiewicz. Teren pod budowę był darem od hrabiego Władysława Zamoyskiego – ówczesnego właściciela Zakopanego.

W 1902 roku bracia albertyni przekazali siostrom albertynkom swoją dawną siedzibę, ponieważ mieli już nową pustelnię na zboczu Krokwi.

Początkowo pustelnię zasiedlało siedem sióstr, żyjących w ścisłej klauzurze. Do 1914 roku miejsce to było też domem nowicjackim Zgromadzenia Sióstr Albertynek a także ostoją dla zmęczonych pracą sióstr. W 1908 roku zakonnice dostały pozwolenie na stałe trzymanie w tutejszej kaplicy Najświętszego Sakramentu.

W pustelni dominuje nastrój prostoty we franciszkańskim stylu. W pobliskiej kaplicy, nad ołtarzem góruje krzyż – dar nieznanego twórcy dla pustelni. Brat Albert otrzymał go od ojców paulinów, kiedy przebywał w Krakowie.

Poniżej kaplicy stoi chatka – niewielki domek, w którym mieszkał Brat Albert po przeniesieniu się do pustelni sióstr albertynek. Do tego celu służyła mu niewielka celka z drewnianym łóżkiem. Sam domek miał służyć odprawiającym tu msze księżom.

Dziś można zwiedzać urządzoną w chatce izbę pamięci po św. Bracie Albercie.

Kalendarz imprez « »