Kozice

Kozice

Ciężko je spotkać – najczęściej ich widok jest nagrodą dla najbardziej wytrwałych i upartych turystów. Niezaprzeczalnie jednak są nieodłącznym elementem krajobrazu Tatr. Kozice, bo  nich mowa to jedne z najbardziej rozpoznawalnych górskich zwierząt. Ciężko bowiem nie rozczulić się, patrząc na ich sympatyczne, wydające się uśmiechać pyszczki.

Kozice, żyjące w Tatrach to jeden z dwóch gatunków kozic – inny, zwany kozicą pirenejską zamieszkuje Pireneje, Apeniny i Góry Kantabryjskie. Nazywane są także kozicami północnymi. Nie są to zwierzęta duże (długość ich ciała to nieco ponad metr), ale za to bardzo zwinne i doskonale przystosowane do życia w warunkach, w jakich przyszło im bytować. Tak więc kozice tatrzańskie zostały wyposażone w niezwykle twarde racice, chroniące je podczas przemieszczania się po skałach. Ułatwiają one poruszanie się w śniegu i po lodzie, choć zdarza się,  że zwierzęta ze giną w wyniku  poślizgnięć i upadku w przepaść. Racice kozic tatrzańskich są ruchome i dostosowują się do pór roku. Zimą wyrasta im dodatkowa para, która podczas chodzenia po płaskim terenie dotyka ziemi, natomiast w razie utraty przyczepności może służyć jako dodatkowe wsparcie. Latem racice te ścierają się a w ich miejscu odsłonięta zostaje lepka podeszwa, ułatwiająca chodzenie po nieoblodzonych skałach. Ich futro jest gęste i zapewnia doskonałą izolację termiczną przed mrozem, śniegiem i wiatrem. Zarówno samce, jak i samice posiadają rogi, zwane hakami. Kozice są zwierzętami żyjącymi w stadach, zwanymi kielderami. Takiej grupie przewodniczy zawsze najbardziej doświadczona samica z młodymi, tzw. licówka. Przy stadzie trzymają się też roczne i dwuletnie koźlęta. Samce żyją w osobnych grupach i dołączają do kierdeli w okresie jesiennych godów. Największymi zagrożeniami dla kozic są ryś i wilk. Niedźwiedzie stanowią mniejsze niebezpieczeństwo, bowiem żywią się padliną. Koźlęta mogą zostać porwane przez lisa lub orła. Niezwykle groźne są również lawiny i choroby. Tatrzańskie kozice nie są zagrożonym gatunkiem, ale żyjąc na obszarze TPN oraz TANAP podlegają ochronie. Gdzie spotkać kozice? To zależy w jakiej porze roku przebywamy w Tatrach. Zazwyczaj zwierzęta te występują na wysokości pomiędzy 1350 a 2655 m n.p.m. Po zimie jednak bytują również w dolinach, by uzupełnić zimowy spadek masy.  Żywią się trawą, ziołami, jagodami a nawet igliwiem (ciś dla reszty przeżuwaczy jest trujący). Jesienią warto skierować swe kroki w stronę Walentkowego Wierchu, południowych stoków Czerwonych Wierchów oraz Doliny Pięciu Stawów Polskich. Zimą natomiast przebywają na stokach Beskidu. Spotkanie kozicy jest niewątpliwie wspaniałym przeżyciem. A jeśli komuś uda się zaobserwować walkę samców w okresie godów – będzie mnie mniej usatysfakcjonowany niż dobrym filmem akcji.

Kalendarz imprez « »