Gronostaje w Tatrach

Gronostaje w Tatrach

Pośród licznie występujących w Tatrach zwierząt można spotkać również te, które nie kojarzą się jednoznacznie z tymi górami. Do takich ssaków można z całą pewnością zaliczyć gronostaje, które jednocześnie są prawdopodobnie najliczniejszymi ssakami drapieżnymi w Tatrach.

Gronostaj to bliski krewny łasicy. Gatunek ten został w całej Polsce objęty ścisłą ochroną. Wędrując po Tatrach, możemy spotkać go na każdym piętrze roślinnym – od zalesionych regli po skaliste szczyty. Zwierzęta te nie są zbyt duże, ale też nie tak małe, by ich nie można było zauważyć. Długość ich ciała bez ogona wynosi około 30 cm, natomiast waga waha się od 80 do 116 gramów. Ich kryjówkami są podziemne nory. Gronostaje rozmnażają się na przełomie lutego i marca. To, że są chronione ma swoje uzasadnienie w przeszłości. Dawniej futra gronostajów były wykorzystywane przy produkcji kołnierzy i rektorskich tog. Obecnie praktyka ta wyszła z użycia. Zwierzęta zmieniają ubarwienie zależnie od pory roku. Latem ich futerko jest brązowe, natomiast wraz z nadchodzeniem zimy, zmienia kolor na biały. Jedynymi czarnymi punktami pozostają koniec ogona i oczy.  Gronostaje prowadzą ruchliwy tryb  życia. Korzystają z resztek pozostawionych przez turystów, ale też polują, pływają i wspinają się po drzewach. Zaatakowane – bronią się pazurkami i zębami. Najłatwiej trafić na nie nocą, ale wtedy łatwo pomylić je z innymi łasicowatymi.