Skala trudności szlaków tatrzańskich

Skala trudności szlaków tatrzańskich

Wśród tatrzańskich turystów panuje błędne przekonanie, jakoby kolory szlaków wyznaczały stopień ich trudności. Tymczasem, jak już pisaliśmy – kolory dotyczą raczej sposobu prowadzenia turysty przez górskie partie niż wyznaczają ułatwienia lub ograniczenia. Istnieje jednak skala trudności, według której możemy podzielić drogi.

Szlaki o poziomie trudności * – to najczęściej dna dolin walnych, takich jak Dolina Chochołowska. Ze względu na łatwość poruszania się nimi są uczęszczane przez turystów w każdej grupie wiekowej. Wędrują nimi zarówno wycieczki szkolne, jak też matki z dziećmi i osoby starsze a nawet niepełnosprawni. Wysokość nie ma tu znaczenia, ponieważ nawet grań Czerwonych Wierchów, wznosząca się na wysokości 2000 m n. p. m. zaliczyć można do najłatwiejszych tras.

Szlaki o poziomie trudności **/*** – to szlaki górskie, na których nie spotkamy trudności lub trudności o znikomym charakterze. Nachylenie zboczy z reguły nie sprawia trudności osobom z lękiem wysokości. Ten stopień trudności ma większość szlaków położonych w Tatrach Zachodnich a także droga na Kasprowy Wierch, czy do Doliny Pięciu Stawów Polskich.

Szlaki o poziomie trudności ****/***** – tutaj zaliczamy drogi ze sztucznymi ułatwieniami, takie jak trasę Orlej Perci, szlak na Rysy, czy na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem. To szlaki ze sztucznymi ułatwieniami – łańcuchami, klamrami, linkami a także dużą ekspozycją. Te szlaki należy wybierać tylko w czasie dobrej pogody, kiedy nie ma śniegu oraz oblodzenia. Polska część Tatr Zachodnich nie posiada takich dróg. Nie powinny ich wybierać osoby z lękiem wysokości. Jeśli zatem na widok przepaści trzęsą Wam się nogi – lepiej jeśli wybierzecie szlak mniej trudny lub pozwolicie sobie na chwile relaksu w bukowiańskich termach.

Kalendarz imprez « »